A, B ve ilk kez C Grubu’nda oynanacak 821 maçın tamamı kıta genelinde canlı ve ücretsiz olarak yayınlanacak.

Gençlik basketbol turnuvalarına ek olarak, Youtube.com/FIBA üzerinden ayrıca Eurobasket 2025 ön elemelerinden 20 maçı, Küçük Ülkeler Avrupa Şampiyonası’ndan 13 maçı ve Kadınlar Küçük Ülkeler Avrupa Şampiyonası’ndan 10 maçı canlı olarak basketbolseverlere sunacak.

Macaristan’ın Sopron kentinde 8 Temmuz’da başlayacak olan FIBA 20 Yaş Altı Avrupa Şampiyonası 2022’yle birlikte FIBA, yaz boyunca 16 gençlik kıta şampiyonasından canlı yayın sağlayacak.

Avrupa’nın en prestijli altyapı basketbol organizasyonlarından FIBA 18 Yaş Altı Erkekler Avrupa Şampiyonası ise Türkiye’nin ev sahipliğinde, İzmir’de 30 Temmuz-7 Ağustos 2022 tarihleri arasında düzenlenecek olup, burada oynanacak maçlar da canlı olarak basketbolseverlere sunulacak.

Koronavirüs salgını nedeniyle oynanan maç sayısında büyük düşüş yaşandı. Nitekim 2018-19 sezonunda 260 maç oynanırken, 2019-20 sezonunda sadece 203 maç oynandı. Yalnızca Çin, Almanya, İsrail ve İspanya, 2019-20 sezonunun normal sezon ve playoff maçlarını tamamlarken, Avustralya neredeyse aynı başarıyı yakaladı ve Ulusal Basketbol Ligi (NBL) final serisini tamamladı.

Genel olarak, uluslararası oyuncuların liglerde oynama süreleri de yüksek olup, yabancı oyuncular için maç başına ortalama dakika bütün ligler için 22.1 dakika idi ve bu, yabancı oyuncuların yaygınlığının yerli oyuncuların gelişimini sınırladığı fikrinin altını çizmektedir.

Raporda, gençlerin gelişimiyle ilgili de çarpıcı istatistikler verildi.

2019-20 sezonunda 21 yaş altı milli oyuncuların yüzdesi yüzde 14.9 ve maçlarda aldıkları süre maç başına 5.2 dakikayla biraz değişse de 2018-19’la büyük ölçüde benzer kaldı.

Liglerdeki kulüplerin kadrolarındaki 21 yaş altı sporcular sıralamasında Arjantin yüzde 27.7’yle birinci sırayı alırken, Brezilya yüzde 23.8’le ikinci, Belçika yüzde 20.7’yle üçüncü ve Türkiye ise yüzde 16.5’le 7’nci sırayı aldı. 2019-20 sezonunda kadrosunda en çok 21 yaş altı oyuncu bulunduran kulüp yüzde 55.6’yla Türkiye’den Teksüt Bandırma olurken, Tofaş yüzde 37.5’le 6’ncı sırada yer aldı.

21 yaş altı oyuncuların maçlarda süre aldığı ortalama dakika listesinde ise Adriyatik Ligi ortalama 9.4 dakikayla ilk sırada yer alırken, Japonya ortalama 8.2 dakikayla ikinci, Çin ortalama 6 dakikayla üçüncü ve Türkiye ise ortalama 5.9 dakikayla dördündü sırada bulunuyor.

Liglerde yer alan 21 yaş altı oyuncu sayılarına bakıldığında ise ilk sırada 109 yerli ve 15 yabancı oyuncuyla Arjantin, ikinci sırada 56 yerli ve 9 yabancı oyuncuyla Fransa, üçüncü sırada 58 yerli ve 1 yabancı oyuncuyla Çin yer alırken, Türkiye 42 yerli oyuncuyla 9’uncu sırada yer alıyor.

Peki o zaman neden bu fikri tam anlamıyla hayata geçiremiyoruz?

Gönül verdiğimiz takımımızda 17-18 yaşında bir genç oyuna girdiğinde hepimiz heyecanlanıyoruz ve neler yapabildiğini görmek için meraklanıyoruz. Çünkü her yeni bir genç bizim için kapalı kutu ve eğer piyango bize çıktıysa adından uzun yıllar söz ettirecek bir fantastik oyuncuyu takımımıza kazandırabiliriz.

Hazırlık maçlarında veya sezon içinde oyunun koptuğu dakikalarda tamamen düzen dışı oyunda genç oyuncularımızı görme fırsatı buluyoruz. Bu maçlarda gençlerimiz birkaç şut fırsatı buluyor. O şut girse de kaçsa da gençlerimizi alkışlıyoruz. Bir süre daha ona verdiğimiz krediyi kullanarak bulabildiği 3-5 dakikada kaçırmasına müsamaha gösteriyoruz. Ancak iş kazanmaya, kritik dakikalara veya önemli maçlara geldiğinde onların sahada olmasını istemiyoruz. Ola ki sahadaysa kaçırdığı ilk şutta veya kaptırdığı topta coachu sorumlu tutuyoruz.

“Yahu bu dakikada tecrübesiz çocuğu oyuna alarak çocuğu harcıyor. Onun yerine tecrübeli X oyuncu sahada olmalı” diyoruz.

Çünkü spor kültürümüz oyunun güzelliklerini görme üzerine değil saf maçı kazanma temeline dayanıyor. Bugün hepimiz ağzımız açık Doncic’i izliyoruz ama Llull, Fernandez, Rodriguez gibi yıldız isimlerin yanında ona ne kadar sorumluluk verildiğini, kritik maçlarda önemli süreler aldığını ve birçok maçta, mücadelenin son hücumlarını onun kullandığını unutuyoruz. Tabii Doncic çok üst düzey bir yetenek ancak bahsetmek istediğim bizim hangi yetenek seviyesinde olursa olsun oyuncuları ne kadar “o an” için hazırladığımız ve onları desteklediğimiz. Doncic altyapıdan beri o topları kullanarak yetişiyor. A takıma geldiğinde sen tecrübesizsin denmiyor. Eğer onun atabilecek özgüveni ve yeteneği varsa o top ona veriliyor ve o hücum ona çiziliyor. Biz ise altyapıda yıldız statüsüne koyduğumuz genci günü kurtarma uğruna benchte çürütüyoruz. Sonra da 3-5 maçtan sonra bundan olmayacak diyoruz.

Unutuyoruz ki öğrenmenin yolu; denemekten, hata yapmaktan ve hatalardan ders çıkarmaktan geçiyor.

Unutmayalım her genç oyuncu süperstar olmayacak. Bir takımda sadece süperstarlardan oluşmayacak. Aralarında bir takımda olmazsa olmazlardan olan görev oyuncuları olacak. Belki takıma oyuncu olarak değil ama kulübe ve ülke basketboluna saha dışında antrenör veya yönetici olarak katkı sağlayacak gençlerimiz yetişecek. Önemli olan hak edene hak ettiğini vermek, onları toplum baskısının ve kalıplaşmış ön yargıların altında ezilmesine engel olmak.

Gençlerin hataları yok mu tabii ki var. Bir sonraki yazıda gençlerin hatalarını, onların neleri iyi yapmaları gerektiğini gözlemlediğim ve dilimin döndüğü kadarıyla anlatacağım.

Hepinize mutlu günler dilerim.

Özgün Çamkuşu
ocamkusu@baskettr.com

Partizan’a bakınca bütçesi ne olursa olsun, kadrosu ne kadar değişirse değişsin, değişmeyen tek şeyin basketbolun doğruları olduğunu net bir şekilde görüyorsunuz.

Bu akşamki Bahçeşehir maçı da aslında bir nevi ders niteliğindeydi. Kağıt üzerinde temsilcimizin bir eksiği yok rakibine göre, hatta fazlası olduğu söylenebilir. Ama bir taraf kritik dakikalarda önce Erick Green bir şeyler yapabiliyorsa yapsın kafasıyla, diğer taraf ise top herkesin eline bir değsin, boş şutu bulan çekinmeden atsın diyerek hücum etti.

Partizan’ı izlerken belli bir sistemi, düzeni ve bunun üzerine yapılmış çalışmaları anlayabiliyorsunuz. 20 yaşındaki genci de, 30 yaşındaki veteranı da böyle bir düzen içinde oyununa bir şeyler katabiliyor. Bu sadece günün olayı değil, yıllardır böyle. Bu da zaten günün yazısı değil, yılların anlatımı.

Beşiktaş’a bütün gençleri toplayıp ‘hadi fırsat size, gelişin’ diyoruz ya, o gençlerin Partizan tarzı bir yapıda nasıl gelişeceklerini aslında hepimiz çok iyi biliyoruz ama dillendirmeye gelince yediremiyoruz. Gençlere sürenin yanında, o süreyi verimli kullanabilecekleri bir sistem ve kendilerini bir üst seviyeye taşıyacak bir düzen de yaratmanız lazım.

Partizan maç kazanır, kaybeder çok önemli değil. Hepimiz sezon sonunda en azından 1-2 oyuncunun vitrine çıkacağını ve önümüzdeki yaz oyununa seviye atlatarak bir üst noktaya gideceğini biliyoruz.

Ülkemizde Bandırma bunu yapıyordu diyecek olanlara da bir notum olacak. Ama öyle ama böyle orası kapandı, Partizan tarzı takımlar hala ayakta. Bu nokta da bir öz eleştiri yapma zamanıdır. Bazı şeyleri sürdürebildiğiniz takdirde ekol oluyorsunuz. Aksi halde mazide hoş bir hatıra olarak kalıyorsunuz.

Bu işler, bu ülkeye çok büyük hizmetleri olan Bogdan Tanjevic’e her yıl düzenli olarak saldırmak ve karalamakla olsaydı, en az 3 Luka Doncic’imiz olurdu.

Kemal Erdem
kemalerdem83@gmail.com